-Chodźmy... Jakby mu przeszło wydrapałam pazurem wiadomość na kawałku kory... - szepnęłam.
Do sfory wracaliśmy w ciszy. Cały czas myślałam o Alex'ie. Nie sądziłam, że można tak zmienić psa... Gdzie się podział mój opiekuńczy braciszek? No trudno... Może kiedyś dołączy do PoC... Może...
-Jaka jest szansa, że zrozumie swój błąd i dołączy do sfory? - spytałam cicho.
-Nie wiem... - powiedział. Wydawał się być zamyślony.
-O czym myślisz? - otarłam łzy i spojrzałam na psa pytająco.
<Despero?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz